Het is makkelijk om een duurzaamheidsrapport te publiceren. Het is iets anders om er een te schrijven dat de kritische lezer niet halverwege wegklikt. Thule’s Annual & Sustainability Report 2025 is dik, gedetailleerd en onderbouwd met cijfers die niet uit de lucht zijn gegrepen. Maar wat zegt het rapport écht, als je het leest vanuit een outdoor-perspectief dat verder kijkt dan de voorkant?

Thule is geen nieuwkomer in dit gesprek. Het Zweedse merk werkt al sinds 2012 met ecodesign-principes, heeft Science Based Targets laten valideren door het SBTi, en rapporteert nu voor het eerst onder de Europese ESRS-normen. Dat is geen greenwashing-exercitie, maar ook geen reden voor onkritisch applaus. De vraag die telt: loopt de ambitie gelijk op met de werkelijkheid?

Van 25 procent emissiereductie tot net-zero in 2050

Het meest concrete getal in het rapport is ook meteen het meest veelzeggende: Thule heeft zijn absolute broeikasemissies tussen 2019 en 2025 met 24,6 procent verminderd. Dat gebeurde terwijl de omzet groeide naar 10,4 miljard SEK, een stijging van 14 procent ten opzichte van het jaar ervoor (gecorrigeerd voor valutaeffecten). Groei en emissiereductie tegelijkertijd realiseren is precies wat decoupling heet, en het is eerlijk gezegd niet vanzelfsprekend in een sector die primair fysieke producten maakt en transporteert.

De doelstelling voor 2030 is scherp geformuleerd: Scope 1-emissies moeten met 46,2 procent dalen ten opzichte van 2019, Scope 3 met 28 procent. Dat laatste is het moeilijkste deel van de puzzel, want Scope 3 omvat alles wat buiten de eigen fabrieken gebeurt: grondstoffen, toeleveranciers, transport, gebruik en afdanking. Thule wil dit aanpakken via leveranciersaudits, inkoop van gedecarboniseerde materialen en life cycle assessments bij elke nieuwe productontwikkeling. Het einddoel is net-zero over de gehele waardeketen in 2050, waarbij 90 procent van alle emissies wordt gereduceerd.

Ecodesign als ontwerpfilosofie, niet als marketingterm

Wat het rapport onderscheidt van veel andere duurzaamheidsverslagen is de concreetheid op productniveau. Als voorbeeld neemt Thule de nieuwe Xscape truck rack, gelanceerd in 2025. Dit product heeft 61 procent lagere materiaalgebonden emissies dan zijn voorganger, de Xsporter. Het gewicht daalde van 27 naar 22 kilogram, het aluminium werd vervangen door een geëxtrudeerde variant met een significant lagere klimaatimpact, en de toeleveringsketen werd opnieuw ingericht op duurzamere leveranciers.

Dat is geen nummer dat uit een PR-afdeling komt. Het is het resultaat van een vereenvoudigde LCA die bij elk nieuw groot ontwikkelproject wordt uitgevoerd, met een referentieproduct als vergelijkingsbasis. Thule stelt zichzelf de norm dat elk nieuw product minder emissies heeft dan zijn voorganger. Dat klinkt logisch, maar is in de praktijk een stevige interne drempel.

Daarbij biedt het merk reserveonderdelen en accessoires voor geselecteerde producten tot vijf à tien jaar na de garantieperiode. Reparatiediensten zijn beschikbaar in Polen, Duitsland, België en het Verenigd Koninkrijk. Het zijn geen spectaculaire maatregelen, maar wel de infrastructuur die een product langer in omloop houdt, en dat is precies waar de outdoor-industrie vaak tekortschiet.

De waardeketen: waar het moeilijk wordt

Thule werkt met ongeveer 760 materiaaltoeleveranciers in 30 landen. Dat is een complex netwerk, en de eerlijkheid van het rapport zit mede in het erkennen van die complexiteit. Het bedrijf hanteert een Supplier Code of Conduct die in 2024 voor het laatst werd bijgewerkt, en voert jaarlijkse audits uit bij Tier 1-leveranciers in risicolanden. Het doel is om minimaal 90 procent van de jaarlijkse uitgaven bij die leveranciers gedekt te hebben met geldige audits.

Wat het rapport niet verhult is dat de markt in 2025 uitdagend was, met voorzichtige retailers, terughoudende consumenten en organische omzetgroei die in Noord-Amerika achterbleef bij Europa. In zo’n klimaat is het verleidelijk om duurzaamheidsinvesteringen af te schalen. Dat Thule dat niet heeft gedaan, en tegelijkertijd een aangepaste EBIT-marge van 16 procent haalde, is een signaal dat de strategie structureel is ingebed.

Wat nog te winnen valt

Thule legt de lat hoog, en dat betekent ook dat er nog ruimte is om verder te groeien. CEO Matthias Ankarberg verwoordt het in zijn statement kernachtig: “market conditions remain challenging, but we have stepped up a gear and are moving to the next level. More and more people want to live active lives, providing us with a long-term tailwind.” Die langetermijnvisie is precies waarom de duurzaamheidsstrategie bij Thule geen aparte divisie is, maar verweven zit in de productontwikkeling, de toeleveringsketen en de bedrijfscultuur.

De PFC-vrije waterafstotende coating is een stap in de goede richting op het gebied van chemicaliën, en het ligt voor de hand dat het merk die lijn de komende jaren doorzet naar bredere materiaalkeuzes. De reparatiediensten in Polen, Duitsland, België en het Verenigd Koninkrijk vormen een solide basis, die logischerwijs uitgebreid kan worden naarmate de vraag vanuit andere markten toeneemt. En bij een Scope 3-doelstelling die door het SBTi is goedgekeurd, hoort op termijn ook een antwoord op de vraag hoe producten aan het einde van hun levensduur terugkomen, in markten waar de retourinfrastructuur nog niet bestaat.

Een duurzaamheidsrapport is geen eindstation. Het is een momentopname van een merk dat zijn eigen productiebedrijf systematisch aan het herontwerpen is, en in het geval van Thule is die herontwerp al meer dan tien jaar onderweg. De richting klopt, de infrastructuur staat, en de volgende stap is om de concreetheid van de Xscape-case te herhalen over de gehele productlijn. Dat is geen kleine opdracht. Maar het is precies de opdracht die Thule zichzelf heeft gegeven.

Vragen uit het veld

• Wat zijn de duurzaamheidsdoelen van Thule voor 2030?
  Thule wil zijn Scope 1-emissies met 46,2 procent verlagen en Scope 3-emissies met 28 procent, beide ten opzichte van het basisjaar 2019. Daarbij handhaaft het merk tot 2030 een aandeel van 100 procent hernieuwbare elektriciteit. Deze doelstellingen zijn gevalideerd door het Science Based Targets initiative (SBTi).
• Wat betekent ecodesign bij Thule in de praktijk?
  Ecodesign bij Thule houdt in dat elk nieuw groot productontwikkelingsproject een vereenvoudigde levenscyclusanalyse doorloopt. De uitkomst wordt vergeleken met een referentieproduct, en het doel is altijd een lagere CO2-voetafdruk dan de voorganger. Materiaalgewicht, grondstofkeuze en toeleverancierskeuze worden systematisch meegewogen in het ontwerp.
• Repareert Thule zijn eigen producten?
  Ja. Thule biedt reparatiediensten aan via vestigingen in Polen, Duitsland, België en het Verenigd Koninkrijk. Reserveonderdelen en accessoires zijn beschikbaar tot vijf à tien jaar na de garantieperiode voor geselecteerde producten. Dit maakt deel uit van de circulaire strategie van het merk.
• Is het Thule Sustainability Report 2025 onafhankelijk geverifieerd?
  Het rapport is opgesteld conform de Europese ESRS-normen en bevat een limited assurance-rapport van een externe accountant. Dit betekent dat de duurzaamheidsdata een formele verificatieprocedure heeft doorlopen, al is een limited assurance minder vergaand dan een volledige audit.
• Hoe transparant is Thule over de keerzijden van zijn duurzaamheidsprestaties?
  Het rapport erkent de uitdagingen in de toeleveringsketen en de complexiteit van Scope 3-emissies. Thule vermeldt expliciet dat de marktomstandigheden in 2025 moeilijk waren en benoemt de geografische beperkingen van zijn reparatiediensten. Dat is een stap verder dan de gemiddelde merkpublicatie, al blijven vragen over chemicaliënstrategie en mondiale retourlogistiek onderbelicht.